Na een busrit van 12 uur ben ik eergisteren in Arequipa aangekomen, vanaf Cusco (500 km). Ik had een extra comfortabele en goede bus uitgezocht en wilde overdag reizen om het landschap te zien.
De buschauffeur reed uiterst rustig en comfortabel. Het landschap was prachtig: uitgestrekte hoogvlaktes (4300 m) omzoomd met besneeuwde bergreuzen, hier en daar een dorp of een verdwaalde begraafplaats en weinig mensen. Op het laatst reden we zelf door de sneeuw, in het donker, een sinistere sfeer.
Om 21:15 ben ik in Arequipa aangekomen, 3 uur later dan mij was beloofd. Ik had geen hotel besproken, dus dat moest eerst geregeld worden. De eerste nacht heb ik een heel basic hotel gevonden (ook heel goedkoop), dat ik de volgende ochtend heb verruild voor wat meer comfort (een eigen badkamer is toch wel lekker).
Arequipa is een mooie gezellige stad. Het stinkt er alleen naar de uitlaatgassen (hoe zo roetfilters???). En ook moet je niet te veel letten op de grote hoeveelheid zwervers en bedelaars.
7 van de 10 auto's zijn kleine taxi's, zeer goed georganiseerd.
Aan de noordkant domineren de Misti (5825 m) en de Chachani (6075 m) de stad, 2 grote vulkanen. Ze zien er aantrekkelijk uit.
Arequipa heeft een keur aan gezellige restaurants en café's en het centrum wordt bepaald door Plaza de Armas een prachtig gezellig plein.
Gisteren heb ik Juanita bezocht. Een mooi meisje van 12 jaar. Juanita is al 500 jaar geleden door de Incas geofferd aan de vulkaan Ampato, om hem, na een eruptie, gunstig te stemmen. Dat was een grote eer voor Juanita. Eerst ging het in processie, te voet, van Cusco naar Arequipa (dus 500 km). In ieder dorp werd er ter harer gelegenheid feest gevierd. Daarna nog naar 6300 m klimmen, alsof het niks is. Daarna werd ze, met de juiste rituelen, gedrogeerd en met een klap op haar slaap omgebracht. Vervolgens is ze begraven.
12 jaar geleden is ze vrij gekomen door weer een eruptie die de sneeuw deed smelten. Juanita wordt achter glas bij - 20◦C bewaard. Ze is niet het enige mensenoffer, er werden veel meer maagden geofferd, maar ze is wel het best geconserveerd. Een beauty!!! Wetenschappers proberen veel informatie over de Incas uit haar te halen.
Ik ben naar het klooster van Santa Catalina geweest, gesticht in 1570. Een idyllisch dorpje binnen kloostermuren. Iedere non had haar eigen huisje en bedienden. Ze kwamen uit rijke families dus dat kon ook wel. Een prachtige verzameling huisjes en straatjes.
Vervolgens heb ik mijn volgende trip geboekt. Morgen ga ik 3 dagen wandelen in de Colca Cañon, de diepste cañon ter wereld (3200 m).